Van een Zeeuwse knoop naar een Zeeuwse draad

Enige tijd geleden schreef ik een stukje over de "Zeeuwse knoop" , u weet wel het is én een vaste plant en ook nog eens een sieraad.
Al speurend op het wereldwijde web, kwam ik een andere blogschrijfster tegen, ja die zijn er veel en ik werd helemaal dol op haar gehaakte dieren.

Wilma, de maakster van dit alles, ze haakt zich vast een slag in de rondte want ze maakt ook sieraden en vazen, woont in Zeeland. Blijkbaar een inspirerende omgeving om helemaal "los" te gaan met de haakpen en met de katoenen draadjes.

Ter investering, ik ben namelijk gek op beestachtig gezelschap in mijn werkruimte, verordonneerde ik per e-mail een paardje en een aap. Wilma schreef per mail fluks terug, aap en paard werden "vers" gemaakt voor mij.
Ik hoefde echter niet langer te wachten dan een weekje.
Keurig verpakt en voorzien van heuse labeltjes arriveerden ze hier ten huize.
Ze staan nu op een plekje naast de radio, gebroederlijk naast elkaar en nemen iedere dag het wereldnieuws tot zich.

TATATADAAAA, hier zijn ze dan,

De AAP,

Let u eens op de kekke klompjes, een gaaf extraatje wat deze aap echt 'schwung' geeft.

En dan hier het PAARD,

Het is een echt lefgozertje met zijn halsdoekje en de frivole streepjes in zijn vacht.

Alle hulde voor Wilma die een heel eigen stijl heeft ontwikkeld in het maken en haken van haar dieren, sieraden en meer.
U kunt haar vinden op ( de link werkt weer eens niet...) of anders even op google zoeken naar WILLEWOPSIE.

Ga nu niet de maaksels klakkeloos kopiëren, het heeft ook geen zin, want Wilma heeft haar ziel en zaligheid gelegd in het ontwikkelen van haar haaksels. En zo mooi als zij, zeg nu zelf, dat is met geen (haak-)pen na te maken.
En voor een luttel bedrag komen de haalsels bij u thuis. Als u zelf wilt haken, creeër dan iets in uw eigen stijl...
Iedereen heeft namelijk verborgen talenten en met een beetje inspanning komt dat vanzelf tot volle wasdom.

De foto's van het paardje en de aap heb ik even gekopieërd vanaf de website van Wilma.
Ik kan ze namelijk niet mooier op de kiek zetten.

Van A tot Z

(De A is Astrantia, de Z is Zeeuws Knoopje)

Gossiepietje, daar ben ik me toch weer in een kuil van een 'hype' gevallen....

De aanleiding was de tuin. Of in ieder geval een deel ervan.
Het is een fikse L-vormige border die nu bevolkt wordt door zeer snel groeiende brandnetels.
Overigens kun je brandnetels, naar het schijnt althans, heel goed eten.
Je kunt de stengels 'roten' om er na heel veel moeite een spinbaar materiaal van te maken en er zullen vast nog wel meer toepassingen zijn.
Enfin, ik zie dit brandende onkruid niet graag.

Daarbij komt dat het straks als de verbouwing klaar is en er een entree gemaakt wordt naar de wolwerkplaats, annex cursusruimte en verkoopplek, je meteen oog in oog staat met deze groene en gemene plaag.
De klanten en cursisten lopen meteen gillend weg.

Ik loop dus te broeden op een tuinplan voor deze strook grond.
Eén van mijn favoriete planten is de Astrantia.
Oftewel, het Zeeuws Knoopje.

Maar of die redelijk kleiminnende, met kantachtige bloemschermen bezaaide plant het er gaat doen, ik heb grote twijfels.
Dan zit ik straks met zieltogende zeeuwen die het in het zand van Drenthe niet echt naar hun zin hebben.
Remigratie naar de provincie van de voorkeur is ook weer zo'n mijl op zeven.

Het Zeeuwse Knoopje is natuurlijk niet alleen de plant maar ook het sieraad.
Vroeger had ik een ringetje met zo'n bolvormig knopje.

Op de zondagen, de dag des Heren, werd ik in de zondagse kleertjes gehesen.
En daar begon de ellende.
Mijn oma was een verwoed haakster.
Een aantal keren per jaar reden mijn moeder en mijn oma naar Leiden naar de 3 Suisses winkel.
Er moest nieuw garen ingeslagen worden om in de haakdrift van mijn grootmoeder te voorzien.
Haakdrift is nog zacht uitgedrukt, het was een regelrechte verslaving!!

Op een slechte dag (voor mij) vond mijn oma een schattig patroontje voor een gehaakte kinder-jurk.
Dat kwam goed uit, ik zou het gewillige slachtoffer gaan worden van de haakpassie van mijn oma.
Er werd roze en witte wol gekocht. PRIKWOL!
Fanatiek werden de eerste toeren voor het lijfje gehaakt.
De aangerimpelde rok volgde ettelijke toeren later.
De randen van hals, mouwen en onderkant van de rok werden opgeleukt met witte wol.

Daar liep ik dus op alle zondagen van de lente- en zomermaanden, met een gehaakte prikjurk, een bedelarmbandje waarvan de slurf van de olifantbedel zo naar haakte in de wol en een "Zeeuwse Knoopjes" ring.
En daar bleef ik ook al mee hangen in de gehaakte toeren....
"Kind doe toch eens voorzichtig, weer een ophaal in de wol" riep mijn moeder dan.
Maar ik ontkwam niet aan de jurk. Mijn grootouders woonden namelijk direct naast ons.
Ik moest uit beleefdheid de jurk dragen.
Mijn moeder beloofde me dat ik het volgend jaar wel uit de jurk gegroeid zou zijn.
Aan het begin van de volgende lente werden de voorjaarstenues weer uit de kast gehaald en gepast.
Wat niet meer paste ging naar nichtjes.
Helaas de jurk REKTE MEE!!!!
Van mijn vijfde tot aan mijn negende, heb ik in de vermaledijde gehaakte jurk mijn zondagen uitgezeten.
De bedelarmband en het ringetje met de Zeeuwse knoop, beletten spel en activiteit.

Opeens is de "Zeeuwse Knoop" dus weer helemaal terug van weggeweest.
Bakblikken, zeepjes, cupcake's en zelfs gehaakt kwam ik ze tegen op het internet.

Lieve oma's, doe uw kleindochters nooit een met prikwol gehaakte jurk aan.
Ga fijn 'Granny Squares', of Zeeuwse Knoopjes haken.
Dat is ook hartstikke hip!

Opstekertje van vandaag

Vandaag heb ik de eerste "Vito's Parels" verkocht.
Dat is een heel bijzondere gewaarwording.
De orders van Kleiendraad www.kleiendraad.nl , worden door de webshoster en server direct doorgemaild naar mij en ik zie dan meteen wat er verkocht is.
Het is altijd weer spannend.
Vandaag was dat naast de gebruikelijke bestellingen een order van een aardige mevrouw die haar oog had laten vallen op "ovos" oftewel "eitjes" (ovos is portugees voor eieren).
Waarom portugees, zult u nu denken, nu en wel hierom, Vitorina is van geboorte en ook getogen van portgese afkomst.
En "ovos" klinkt toch prachtig? Beter dan "eitjes".
Met deze slechte weersomstandigheden, storm en regen, zeker!!

Het is een opsteker voor Vitorina die dit prachtige halssieraad genaakt heeft, Liesbeth ( http://www.borntowork.nl/) die het zo mooi heeft gefotografeerd en ik als verkoper van de spullen.

Goed ingepakt is de ketting nu onderweg naar de klant.
TNT post doet de rest en Vito's Parels sieren straks de hals van de ontvangster.

Vito's Parels

Vitorina Paap (één van mijn vriendinnen) is keramiste en één van de aanjagers van het idee om destijds te beginnen met mijn eigen bedrijf.
Afgelopen zondag kwam ze weer langs, we hadden elkaar al weer een tijd niet gezien.
Vito is van huis uit een warme persoonlijkheid en neemt altijd kadootjes mee.
We kregen dus nog een verlaat "kerstpakket" en ze had prachtge huisdierurntjes gemaakt voor de as van onze hond Phoebe.
Ik heb een hele mooie voor Phoebe uitgezocht, met een bloemetjesdeksel en in een lichte glazuur met een motief van venstertjes op het potje.
De naam Phoebe betekent "helder en transparant", als je dan de venstertjes ter decoratie op de urn aanschouwt, dan valt alles op zijn plaats.
Gek genoeg wist Vito dit niet... ze heeft het met liefde en compassie gemaakt, maar dat het zo terffend zou zijn, dat was niet gepland.

Nou dit was weer een lange ( u bent het vast al van me gewend) inleiding op datgene waar ik nu eigenlijk naar toe wil.
En dat zijn de "Vito's Parels".
Heel bijzonder, uniek en handgemaakt. Van elk halssieraad is er maar één.
Een "ketting" bestaat uit een simpele spang in zwart of zilverkleur met daaraan één grote "parel" die vaak geflankeerd wordt door kleinere kralen.
De parels zijn gemaakt van keramiek die geglazuurd zijn.
De overeenkomst met echte parels is dat ze niet geheel rond zijn, niet eenvormig en allen unica.
Vitorina is van origine portugese en alle halssieraden krijgen dan ook een portugese naam.

Het grote probleem van de verkoop is de fotografie.
Dat is echt lastig. Glazuur vangt licht op en blinkt op de verkeerde plaatsen.
De foto wordt al snel onscherp of de kleuren kloppen niet.
Gelukkig heeft Liesbeth ( www.borntowork.nl ) er prachtige afbeeldingen van weten te maken.
Nu maar hopen op een goede verkoop van de "parels"!
Ze zijn het meer dan waard en betaalbaar.
Ze passen bij elke outfit en het zijn echte blikvangers.

Een beetje maf maar wel leuk

Vandaag kwam Liebeth van den Hof van www.borntowork.nl lamgs om foto's te maken van de keramieken sieraden van vriendin Vitorina.

Liesbeth is sinds kort zelfstandig fotografe met een eigen bedrijf met alles erop en eraan. Dus met Kamer van Koophandel nummer en BTW nummer.
Ze kreeg van mij de opdracht om de kettingen, knoopjes en sluitspelden op de kiek te zetten.
Het fotograferen van keramiek is lastig.
Het blinkt en schittert vaaak op de verkeerde plekken waardoor je onscherpe afbeeldingen krijgt, of de kleur klopt niet.
Maar met kunst en vliegwerk, verschillende achtergronden en methodieken is het goed gelukt.
Daarover later meer in een volgende aflevereing van draadjes en praatjs.

Oefening baart kunst en een echte fotograaf is altijd aan het uitprobreren en blijft nieuwe mogelijkheden opzoeken.
In de eigen huiselijke setting van Liesbeth, is er een model(hond) voorhanden die ze keer op keer kan gebruiken om weer nieuwe dingen met de camera uit te vogelen.
De verkleedkist werd open getrokken en Kaya is hier te zien in verschillende uitdossingen.
Vooral die met de roos is erg lollig vind ikzelf, Kaya kan namelijk een heks van een hond zijn.
Dat mag ik best zeggen van Liesbeth, want ze weet dat ik ook de kwaliteiten van Kaya ken.
Ze is een op en top sporthond die graag met de baas werkt.
En dat blijkt wel uit de foto's....
Je krijgt echt niet iedere hond zo gek!