Van "Amsterdam" tot "Wedding Day" deel twee

Niets is voor de eeuwigheid....
Dat blijkt maar eens als ik de tuin aanschouw.

Na een winter met zeer strenge vorst, de temperatuur 's nachts was gezakt naar naar beneden de min twintig graden, blijken er vele planten en heesters toch echt het loodje te hebben gelegd.

De kaalslag is het beste waar te nemen bij de rozen.
Geen enkele rozenstruik heeft het overleefd.
We hebben nog wat snoeiwerk gedaan in het voorjaar, maar het was de moeite van de inspanning uiteindelijk niet waard.

Waar eens de rozen zo mooi bloeiden, staan er nu staken met doornen in de de borders.
Er is geen leven meer te bekennen.

Ook vele hortensia's hebben het zwaar te verduren gehad.
De 'Annabellen' doen het slecht, het 'belle' is wel van Anna af



Eerlijk gezegd ben ik er niet zo rouwig om.
'Annabelle' heeft in goeden doen een vervelende eigenschap.
Ze knikt door, door het gewicht van haar imposante bloemhoofd.
Ze moet gesteund worden door van die lelijke staken....

De vijgenboom is ook ter ziele.


Jammer van de zo mooie boom, hij deed het goed.
De bladeren waren ook al zo lollig om naar te kijken.
Een wat vreemdsoortig groen en er groeiden ook nog eens vruchten in de boom.

Voor hovenier A. is het jammer dat alle inspanningen om de 'Wedding Day' roos te redden, uiteindelijk niet hebben geresulteerd in een langjarige overleving van de plant.
We moeten maar eens samen op zoek naar een een sterkere beplanting die de tand des tijds doorstaat....
Opnieuw beginnen met een beter beplantingsschema is beter.
De eeuwigheid is iets voor later!

Van een Zeeuwse knoop naar een Zeeuwse draad

Enige tijd geleden schreef ik een stukje over de "Zeeuwse knoop" , u weet wel het is én een vaste plant en ook nog eens een sieraad.
Al speurend op het wereldwijde web, kwam ik een andere blogschrijfster tegen, ja die zijn er veel en ik werd helemaal dol op haar gehaakte dieren.

Wilma, de maakster van dit alles, ze haakt zich vast een slag in de rondte want ze maakt ook sieraden en vazen, woont in Zeeland. Blijkbaar een inspirerende omgeving om helemaal "los" te gaan met de haakpen en met de katoenen draadjes.

Ter investering, ik ben namelijk gek op beestachtig gezelschap in mijn werkruimte, verordonneerde ik per e-mail een paardje en een aap. Wilma schreef per mail fluks terug, aap en paard werden "vers" gemaakt voor mij.
Ik hoefde echter niet langer te wachten dan een weekje.
Keurig verpakt en voorzien van heuse labeltjes arriveerden ze hier ten huize.
Ze staan nu op een plekje naast de radio, gebroederlijk naast elkaar en nemen iedere dag het wereldnieuws tot zich.

TATATADAAAA, hier zijn ze dan,

De AAP,

Let u eens op de kekke klompjes, een gaaf extraatje wat deze aap echt 'schwung' geeft.

En dan hier het PAARD,

Het is een echt lefgozertje met zijn halsdoekje en de frivole streepjes in zijn vacht.

Alle hulde voor Wilma die een heel eigen stijl heeft ontwikkeld in het maken en haken van haar dieren, sieraden en meer.
U kunt haar vinden op ( de link werkt weer eens niet...) of anders even op google zoeken naar WILLEWOPSIE.

Ga nu niet de maaksels klakkeloos kopiëren, het heeft ook geen zin, want Wilma heeft haar ziel en zaligheid gelegd in het ontwikkelen van haar haaksels. En zo mooi als zij, zeg nu zelf, dat is met geen (haak-)pen na te maken.
En voor een luttel bedrag komen de haalsels bij u thuis. Als u zelf wilt haken, creeër dan iets in uw eigen stijl...
Iedereen heeft namelijk verborgen talenten en met een beetje inspanning komt dat vanzelf tot volle wasdom.

De foto's van het paardje en de aap heb ik even gekopieërd vanaf de website van Wilma.
Ik kan ze namelijk niet mooier op de kiek zetten.

Van A tot Z

(De A is Astrantia, de Z is Zeeuws Knoopje)

Gossiepietje, daar ben ik me toch weer in een kuil van een 'hype' gevallen....

De aanleiding was de tuin. Of in ieder geval een deel ervan.
Het is een fikse L-vormige border die nu bevolkt wordt door zeer snel groeiende brandnetels.
Overigens kun je brandnetels, naar het schijnt althans, heel goed eten.
Je kunt de stengels 'roten' om er na heel veel moeite een spinbaar materiaal van te maken en er zullen vast nog wel meer toepassingen zijn.
Enfin, ik zie dit brandende onkruid niet graag.

Daarbij komt dat het straks als de verbouwing klaar is en er een entree gemaakt wordt naar de wolwerkplaats, annex cursusruimte en verkoopplek, je meteen oog in oog staat met deze groene en gemene plaag.
De klanten en cursisten lopen meteen gillend weg.

Ik loop dus te broeden op een tuinplan voor deze strook grond.
Eén van mijn favoriete planten is de Astrantia.
Oftewel, het Zeeuws Knoopje.

Maar of die redelijk kleiminnende, met kantachtige bloemschermen bezaaide plant het er gaat doen, ik heb grote twijfels.
Dan zit ik straks met zieltogende zeeuwen die het in het zand van Drenthe niet echt naar hun zin hebben.
Remigratie naar de provincie van de voorkeur is ook weer zo'n mijl op zeven.

Het Zeeuwse Knoopje is natuurlijk niet alleen de plant maar ook het sieraad.
Vroeger had ik een ringetje met zo'n bolvormig knopje.

Op de zondagen, de dag des Heren, werd ik in de zondagse kleertjes gehesen.
En daar begon de ellende.
Mijn oma was een verwoed haakster.
Een aantal keren per jaar reden mijn moeder en mijn oma naar Leiden naar de 3 Suisses winkel.
Er moest nieuw garen ingeslagen worden om in de haakdrift van mijn grootmoeder te voorzien.
Haakdrift is nog zacht uitgedrukt, het was een regelrechte verslaving!!

Op een slechte dag (voor mij) vond mijn oma een schattig patroontje voor een gehaakte kinder-jurk.
Dat kwam goed uit, ik zou het gewillige slachtoffer gaan worden van de haakpassie van mijn oma.
Er werd roze en witte wol gekocht. PRIKWOL!
Fanatiek werden de eerste toeren voor het lijfje gehaakt.
De aangerimpelde rok volgde ettelijke toeren later.
De randen van hals, mouwen en onderkant van de rok werden opgeleukt met witte wol.

Daar liep ik dus op alle zondagen van de lente- en zomermaanden, met een gehaakte prikjurk, een bedelarmbandje waarvan de slurf van de olifantbedel zo naar haakte in de wol en een "Zeeuwse Knoopjes" ring.
En daar bleef ik ook al mee hangen in de gehaakte toeren....
"Kind doe toch eens voorzichtig, weer een ophaal in de wol" riep mijn moeder dan.
Maar ik ontkwam niet aan de jurk. Mijn grootouders woonden namelijk direct naast ons.
Ik moest uit beleefdheid de jurk dragen.
Mijn moeder beloofde me dat ik het volgend jaar wel uit de jurk gegroeid zou zijn.
Aan het begin van de volgende lente werden de voorjaarstenues weer uit de kast gehaald en gepast.
Wat niet meer paste ging naar nichtjes.
Helaas de jurk REKTE MEE!!!!
Van mijn vijfde tot aan mijn negende, heb ik in de vermaledijde gehaakte jurk mijn zondagen uitgezeten.
De bedelarmband en het ringetje met de Zeeuwse knoop, beletten spel en activiteit.

Opeens is de "Zeeuwse Knoop" dus weer helemaal terug van weggeweest.
Bakblikken, zeepjes, cupcake's en zelfs gehaakt kwam ik ze tegen op het internet.

Lieve oma's, doe uw kleindochters nooit een met prikwol gehaakte jurk aan.
Ga fijn 'Granny Squares', of Zeeuwse Knoopjes haken.
Dat is ook hartstikke hip!

Inspiratie voor de augustusmaand

Iedere maand verzin ik weer een nieuw kleurthema voor de aanbiedingen voor www.kleiendraad.nl . Deze augustusmaand, heb ik gekozen voor de kleur geel.
De zonnebloemen staan in volle bloei en doen het hier op de drentse velden, zeer goed. De keuze voor het kleurthema lag dus voor de hand.
De boeketten met zonnebloemen worden overal aan de weg in stalletjes aangeboden en voor een klein bedrag heb je zomerpracht in huis.

Nu is geel niet mijn favoriete kleur. Ik vind de tint wat opzichtig en te hel.
Blauwe kleuren zijn meer mijn "ding".
Al speurend op het internet, google is toch wel een uitkomst, typte ik "cornflowers and sunflowers" als zoekopdracht in. Wat krijg je dan?? Afbeeldingen van thee!
In dit geval gedroogde bloemen van de korenbloem en van de zonnebloem.
Het mag dan geen thee heten maar moet door het leven gaan als "infusion".
Maakt niks uit, het plaatje vind ik erg mooi.

Het toeval wilde dat ik vorige week tijdens een spincursusdag die ik gaf, wat wilde demonstreren met kleuren. Er lag wat witte wol op de werktafel, wat gele merino en wat korenbloemblauwe vlas. Dus dat ging hupsakee op de kaardemolen en als je dat niet zo door en door kaardt, dan krijg je een mooi mixje.

De onderste foto van de thee (of infusion) is weer een nieuw ideetje voor een garentje. Het zal nog wel even duren want ik ben nu bezig met afwisselend het spinnen van witte alpaca en het spinnen van merino resten, het kleurendoosgaren.
En dat is nog niet af.

Vergeet-mij-nietjes

Vandaag vond ik in mijn mailbox een setje foto's die ik van Liesbeth kreeg.
Het bijschrift was veelzeggend: "vergeet mij nietjes speciaal voor Cieniemienie".

Ik plaats er bij deze drie uit een hele mooie serie. Liesbeth, heel erg bedankt voor de foto's. Lief als mensen aan je denken!

Cieniemienie vergeten we niet meer....
Deze bloemetjes die ik zelf zo mooi vind, heten in het engels "forget me not".
Ik vraag me vaak af hoe het komt dat huis- tuin-en keuken namen voor bloemen en planten in een andere taal soms hetzelfde zijn als in het nederlands. Het gaat natuurlijk lang niet altijd op, maar waar zou die link toch liggen??

Voorbereidingen op pasen

Ondanks de weerberichten was het vandaag een schitterende dag. De lente liet zich vandaag van een wel hele goede kant zien.
Het wemelt opeens van de vakantiegangers in onze provincie en het was bijna file rijden achter de caravans en campers aan. Daar tussendoor is het een af en aan rijden van landbouwverkeer, want het werk op de akkers gaat gewoon door.
Goede vrijdag of niet.

Doordat we nu drie ooien hebben met een fikse luchtweginfectie die tegen een longontsteking aanhangt, moest even een nieuwe flacon antibiotica ophalen bij de dierenartspaktijk in Diever.... Dat werd nog een hele trip. Druk daar, veel mensen, fietsers en de terrasjes zaten meer dan vol.
De plaatselijke ijsverkoper, die na het winterseizoen zijn deuren weer geopend had, deed goede zaken. Stoppen voor een ijsco of niet?
Toch maar niet gedaan.

In plaats daarvan heb ik mezelf getrakteerd op ranonkels, ik wilde eigenlijk de roze variant, maar die was niet leverbaar op dit moment, dan maar de oranje.
Gekombineerd met rode tulpen, wordt het toch weer een spannende combinatie.

Om de echte voorjaarslucht in huis te halen heb ik al een week lang blauwe hyacinten in potjes staan. Je kunt bijna tegen het parfum aanhangen, maar dat moet maar even!
Ik blijf toch een "bollenstreekkind".

Eenmaal thuisgekomen na de hele boodschappen excercitie, kwam Liesbeth even aan met verse eitjes van de Orpington krielkippen die bij haar aan een legspurt zijn begonnen.
Onze kippen zijn uit logeren (er is geen plaats voor ze in de stal en het is niet eens kerstmis), dus moeten we het zonder gescharrel en eieren stellen.
Maar we hebben nu weer een voorraadje, Liesbeth hartelijk dank!

Ik heb nog even gegoogled op "krielorpington", ik ben niet zo veel wijzer geworden,wel dat ze goede leggers zijn en snel broeds worden.
Ik ben benieuwd naar de smaak van de eitjes, maar ze zullen hoogstwaarschijnlijk erg lekker zijn!!

Vlas

Vandaag kwam het geverfde vlas binnen wat ik heb besteld. Prachtig materiaal wat mooi glanst en geverfd is in mooie tinten zonder echt schreeuwerig van kleur te zijn.
Maar aan dit product is heel wat werk vooraf gegaan.....

Mijn broer en schoonzus wonen op Schouwen-Duiveland en daar is in het dorp Dreischor in augustus de jaarlijkse "vlasdag"
Wat begonnen is als een soort van braderie om het publiek te laten kennismaken met de verwerking van vlas, wat op Schouwen- Duiveland vroeger veel gebeurde, is nu een toersitische attractie van jewelste. Het ringdorp staat vol kraampjes en het hele dorp werkt mee om de dag zo goed mogelijk te laten verlopen.
Erg gezellig, maar als je niet van mensenmassa's houdt, moet je er niet zijn!

Maar goed, voor iedereen die wel wat meer wil weten van de verwerking van deze plantaardige vezel, is de vlasdag een goede gelegenheid om er kennis mee te maken.

Het plantje zelf is prachtig, haar intens blauwe bloemetjes bloeien maar heel erg kort en het is bijna een toevalstreffer als je zo'n mooi veldje met vlas ziet bloeien. Het is zo weer voorbij en weg!

Vlas werd vroeger op veel grotere schaal verbouwd. Men had een vezel nodig om o.a. lakens te maken, theedoeken waren van linnen en vandaar ook het woord "linnengoed".
Door de komst van goedkoop katoen, werd het vlas steeds minder verbouwd.

De laatste jaren zien we een hernieuwde belangstelling voor dit gewas. Katoen heeft een wat negatief imago gekregen en vanuit milieuoogpunt, wordt er meer vlas gebruikt en verwerkt.

Na vele bewerkingen van de vezel is het vlas klaar om gesponnen te worden. Een hele kust die ik overigens niet beheers. Op de vlasdag in Dreischor kun je echter wel wat dames, vaak in Zeeuwse dracht, zien die dit ambacht wel onder de knie hebben.

Het vlas wat ik nu et binnen heb zal zijn weg vinden naar de vilters. Zij verwerken vlas vaak in hun viltwerkstukken.
Maar het is ook goed te mengen met wol. Dat ga ik zelf uitproberen!

Valentijnsdag.....

Ik ben de winter, ondanks al zijn witte pracht, aardig zat.
Maar ik ben vast niet de enige!!!

Valentijnsdag is voor mij een markering in de tijd. Na de veertiende februari hoop ik altijd maar dat het voorjaar snel zal komen.
Om er een beetje op voor uit te lopen, een foto van gedroogde rozenknoppen.
Op dit moment ligt er een zakje in mijn wolwerkkamer, even een snelle blik op deze prachtige gedroogde bloemknopjes en ik kan er weer even tegen.

Overigens heb ik niets met Valentijnsdag.. het is weer zo'n commerciëel gebeuren.
Maar het is wel een dag om het lentegevoel een beetje op te roepen.
Dat ga ik dan ook maar eens fijn doen. Lekker wandelen met de honden en een frisse neus halen. Dat helpt en misschien zie ik weer tekenen van het naderende voorjaar.

Werkbij

Werkbij op een zinnia bloemetje. De zinnia's zijn ook al op hun retour en gaan deels de verfpan in. Eerst nog even wat strengetjes spinnen. Waar haal ik de tijd vandaan???? Druk, druk, druk net als de werkbij.....

Verfrecept met goudsbloem.

Een aantal klanten hebben al een klein pakje met goudsbloemzaad ontvangen bij hun bestelling. De meeste mensen zullen die pas in 2010 zaaien, maar hier plaats ik alvast een recept voor het plantaardig verven met deze bloemen.

De goudsloemen in mijn moestuin zijn al bijna uitgebloeid. Het wordt tijd om ze goed in de gaten te houden want met de uitgebloeide kun je goed wol verven.
De kleur die de goudsbloem geeft is geel.

Allereerst beits je de wol voor met aluin. Voor het verven met de goudsbloemen en voor 100 gram wol, heb je 100 gram aluin nodig. Die los je op in ruim 2 liter warm water. Goed roeren met een houten lepel, of met een groot verfhoutje.
Je maakt de wol nat en je legt die in een grote pan. Je brengt het geheel langzaam aan de kook en laat het een uurtje zachtjes koken.
Je laat de wol in het beitsbad af koelen.
Voor je gaat verven spoel je de wol eventjes, maar houdt het wel vochtig.

Nu het verven zelf.
Je hebt 500 gram uitgebloeide bloemen nodig voor het verven van 100 gram wol.
Je brengt de gebeitste wol samen met de bloemen aan de kook. Het is handig als je de bloemen in een oude pantykous stopt, anders krijg je zoveel plantenrestjes in je wol.
Je kookt alles een minuut of dertig en daarna goed spoelen.

Succes!